سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي ( مترجم : ساعدي )
133
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي )
چشم پشهاى . وى دو انگشت رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله را گرفت و روى دوش ديگر پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله نشست . در اين هنگام پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله گردن آنها را با دست مبارك پايين آورد تا اينكه دهانشان را روى دهان خود نهاد و فرمود : پروردگارا ! اينان را دوست مىدارم ، تو هم آنها را دوست بدار و دوستان آنها را نيز دوست بدار . « طبرانى » اين حديث را از « ابو هريره » نقل كرده است . مؤلف گويد : علامه فقيد حرمين و مفتى عراقين ، محدث شام ، صدر الحفاظ ابو عبد الله محمد بن يوسف بن محمد قرشى كنجى شافعى ( وفات : سال 658 هجرى ) در كتاب « كفاية الطالب فى مناقب امير المؤمنين على بن ابيطالب عليه السّلام » به سند خود كه منتهى به « ابو هريره » مىشود ، روايت مىكند كه در يكى از روزها ، رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله دست حسين عليه السّلام را گرفت و او را در حالى كه كف پاى حسين را بر دل و سينه خود گذاشته بود ، بالا مىبرد و مىفرمود : « حزقة حزقة ترّق عين بقّة » سپس فرمود : پروردگارا ! همانا حسين عليه السّلام را دوست مىدارم ، تو هم او و هركس كه او را دوست مىدارد دوست بدار . « كنجى » به دنبال آنچه آورده شد ، اظهار مىدارد : اين حديث ، حديث حسن و ثابتى است ، آنگاه « حزقة » را چنين معنى كرده است : اين كلمه به كسى گفته مىشود كه در هنگام حركت گامها را نزديك به يكديگر برمىدارد و يا كسى كه گامهاى او كوتاه باشد و « عين بقّة » اشاره به پشهاى است كه پرواز مىكند و چشمش از هر چيزى كوچكتر است تا آنجا كه چيزى به كوچكى آن نمىباشد . « ابن عساكر » اين حديث را با اندك تغييرى در [ تاريخ كبير 4 / 202 ] متذكر شده است و مىگويد : « حافظ » و « طبرانى » اين حديث را از « ابو هريره » روايت كردهاند و همچنين « ابن عبد البرّ » در كتاب [ استيعاب 1 / 148 ] از « ابو هريره » نقل كرده است و « ابن اثير جزرى » در كتاب « النهاية » در ذيل كلمهء « حزق » ، مىنويسد : در حديث آمده است كه در يكى از روزها ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله حسين - يا حسن عليه السّلام